Φαγητό

... και στο σημείο αυτό συνειδητά δεν επιλέγω τον όρο διατροφή

Συμβαίνει το ίδιο με εσάς; Τον όρο διατροφή τον συνδέω αυτόματα με τα εξής: «υγιεινό έναντι ανθυγιεινού», «καλό έναντι κακού», «επιτρέπεται έναντι του δεν επιτρέπεται». Η διατροφή σήμερα είναι ένα υποκατάστατο της θρησκείας, προσδίδει την αίσθηση ότι κάποιος ανήκει κάπου, πως έχει μια ταυτότητα, ενώ ταυτόχρονα δίνει την αίσθηση της ένταξης σε μια ομάδα, μια αίσθηση που αποτελεί βασική ανάγκη του ανθρώπου.

Όλο καλά, εφόσον βέβαια δεν ορίζει την καθημερινότητά μας και οι σκέψεις μας δεν περιτριγυρίζουν συνεχώς γύρω από αυτό.

«Από αύριο δεν θα ξαναφάω σοκολάτα», «οι υδατάνθρακες παχαίνουν», «το λίπος παχαίνει» - μπορείτε να συμπληρώσετε τη λίστα όπως εσείς θέλετε. Κακά είναι τα εξής: Χωρισμός σε «καλά και κακά τρόφιμα», «αυτό επιτρέπεται και αυτό δεν επιτρέπεται», πράσινες και κόκκινες λίστες τροφίμων και αντίστοιχη - τουλάχιστον για ένα ορισμένο χρονικό διάστημα - συμπεριφορά.

«Έχε επίγνωση του εαυτού σου, γνώρισε τις ανάγκες σου και μάθε να τις περιορίζεις. Η πορεία σου για την αγάπη του εαυτού σου περνάει μέσα από την φροντίδα του εαυτού σου».

Για να το θέσουμε από την αρχή

Δεν υπάρχουν κακά τρόφιμα. Η ποσότητα αποτελεί το δηλητήριο, όπως έλεγαν και οι Αρχαίοι Έλληνες.

Το φαγητό είναι κάτι ωραίο, κάτι που διεγείρει τις αισθήσεις. Είμαστε τυχεροί που έχουμε τη δυνατότητα της επιλογής. Η σχέση απόλαυσης με το φαγητό δημιουργεί μια συνειδητή ή αλλιώς ενστικτώδη συμπεριφορά απέναντι του. Όσο πιο χαλαρή είναι η σχέση μας με το φαγητό, όσο περισσότερο ακούμε το σώμα μας και τρεφόμαστε με βάση τις ανάγκες μας, τόσο πιο αδύνατοι και γεμάτοι ενέργεια θα είμαστε στη ζωή μας.

Θα χαρώ πολύ να σας βοηθήσω